Het woord akte is afgeleid van het Latijnse actio, wat letterlijk handeling betekent, maar hier in het bijzonder rechtshandeling. Met de term 'rechtshandeling' wordt bedoeld: een handeling met een beoogd rechtsgevolg. Akte is vrijwel synoniem aan oorkonde. De eerste term wordt gebruikt in de archiefwetenschap, de tweede in de oorkondenleer.
De archiefwetenschap geeft de volgende definitie van het begrip akte:
'Een akte is een geschrift, opgemaakt om als rechtsgeldig bewijs van het daarin vermelde te dienen.'
De oorkondenleer geeft een specifiekere definitie:
'Een oorkonde (=akte) is een schriftelijk, in een bepaalde vorm opgemaakt bewijsstuk omtrent een onderwerp van juridische aard, hetzij een een rechtshandeling, hetzij een rechtstoestand of een feitelijk gegeven dat echter rechtsgevolgen kan hebben.'
Beide definities hebben de volgende elementen:
een akte is een geschrift;
het heeft bepaalde vormkenmereken;
het dient ter bewijs;
het onderwerp is juridisch van aard.
In de defintie van het berip akte is de term 'geschrift' eigenlijk dubbelzinnig: daarmee kan zowel het feitelijk stuk, als het geschrevene, de tekst bedoeld worden. Het begrip akte is daardoor ook dubbelzinnig: ook dat kan gebruikt worden zowel ter aanduiding van een stuk als van, meer abstract, de tekst ervan.
